Strona główna Prawo pracy i cywilne w UE Vademecum imigranta w Szwajcarii

Vademecum imigranta w Szwajcarii

Vademecum imigranta w Szwajcarii
2.79K
0
W Szwajcarii czas pracy zależy od pracodawcy i branży w której się zatrudnimy i naszego stanowiska. Czas pracy zostaje ustalony w umowie, więc wiemy, jakie są nasze obowiązki w tym względzie.

 

Czas pracy

Poza handlem i usługami w soboty i niedziele mamy wolne, a tygodniowo pracujemy średnio 41,5 godzin. Tak to wygląda w praktyce, bo według przepisów kodeksu pracy dopuszczalna jest tygodniowa norma 45–50 godzin tygodniowo. Praca w niedziele i święta jest prawnie zakazana: nie działa handel, za wyjątkiem sklepów na dworcach i lotniskach.

 

A nadgodziny?

Pracodawca może wydłużyć nasz czas pracy, powyżej tego, który mamy zapisany w umowie, ale nie powyżej prawnie ustalonych norm. W takim przypadku nasze wynagrodzenie wynosić będzie średnio 125% zwykłej stawki godzinowej.

 

Urlopy, wolne

Pracując w Szwajcarii mamy prawo do minimum 4 tygodni płatnego urlopu rocznie. Piąty tydzień jest zwykle przyznawany przez pracodawcę osobom z długim stażem pracy. Jeśli nie skończyliśmy 20 roku życia, to dodatkowo przysługuje nam jeszcze jeden tydzień. Podobnie jak w Polsce do urlopu nie są wliczane święta, które przypadają w okresie tych 4 tygodni. Pracownicy mający dzieci, wybierają terminy urlopów pierwsi!

Jeżeli przepracowaliśmy w tym kraju 5 lat, przysługuje nam płatny urlop chorobowy w wymiarze 180 dni rocznie, ale uwaga! W takim przypadku pracodawca może nam skrócić czas płatnego urlopu wypoczynkowego. Ponadto mamy prawo do 3 dni urlopu opiekuńczego rocznie. Urlop macierzyński trwa 14 tygodni i w tym czasie kobieta otrzymuje 80% swojego wynagrodzenia. Jeśli kobieta przed urodzeniem dziecka pobiera zasiłek dla bezrobotnych, to także ma prawo do płatnego urlopu macierzyńskiego.

 

Nie ma 500 +, ale…

Jeśli masz pozwolenie na pobyt i pracujesz w Szwajcarii, masz prawo do zasiłku rodzinnego. Jest tak nawet wtedy, gdy pracujesz na część etatu. Dolna granica miesięcznych twoich dochodów musi jednak przekraczać 580 CHF miesięcznie. Istnieją tu dwa rodzaje zasiłków rodzinnych: Kinderzulage – minimum 200 franków miesięcznie, wypłacane od narodzin aż do ukończenia 16. roku życia. Dzieciom, które ze względu na niepełnosprawność czy chorobę nie są w stanie podjąć pracy, ów zasiłek przysługuje aż do ukończenia 20. roku. Ausbildungszulage minimum 250 franków, wypłacane miesięcznie od 16. roku życia aż do ukończenia nauki, maksymalnie do 25. roku.

Jeśli nasze dziecko mieszka w Polsce i tu pracuje jeden z rodziców – to musimy zaświadczenie o wysokości pobieranego rodzinnego załączyć do szwajcarskiego wniosku: tam też dostaniemy zasiłek, ale odliczą nam kwotę zasiłku pobieranego w Polsce. Na dodatek z wnioskiem o szwajcarski zasiłek możemy wystąpić nawet po 5 latach i wtedy po skrupulatnym sprawdzeniu prawdziwości danych dostaniemy wyrównanie! Zasiłki rodzinne pobieramy na trzy sposoby: razem z naszą pensją, poprzez Familienausgleichskasse jeśli jesteśmy freelancerami lub nasz pracodawca nie jest zobowiązany do uiszczania składek, lub też przez gminną AHV-Ausgleichskasse, jeśli nie jesteśmy czynni zawodowo.

 

Na bezrobociu

Pierwszy warunek: trzeba przepracować pełne 12 miesięcy w ciągu 2 lat poprzedzających rejestrację w szwajcarskim urzędzie pracy. Bez względu na to, czy zostaliśmy zwolnieni, czy sami zrezygnowaliśmy z posady zasiłek nam się należy. Zaczynamy od urzędu gminy, gdzie powiedzą nam czy możemy się zarejestrować jako osoba bezrobotna w tymże urzędzie, czy też w RAV (Regionalne Centrum Pośrednictwa Pracy). Dostaniemy też informację, jakie dokumenty musimy przedstawić. W Szwajcarii można być „częściowo bezrobotnym” czyli pracować w pomniejszonym wymiarze godzin i wtedy też mamy prawo do zasiłku. Jeśli przepracowałeś rok – masz prawo do pobierania zasiłku przez 200 dni roboczych, jeśli półtora roku: 250 dni. Podstawowa stawka zasiłku to 70% naszego średniego wynagrodzenia, jeśli wychowujemy dzieci, albo nasza pensja była bardzo niska, dostaniemy 80%. Samozatrudnieni niestety, nie mają prawa do zasiłku, chyba, że wcześniej byli pracownikami krócej niż rok. Wtedy istnieje możliwość doliczenia okresu prowadzenia firmy do wymaganych 360 dni.

Antoni Polak

(2789)

NAPISZ KOMENTARZ

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *